Najczęstsza przyczyna bólu barku

2017-03-05

 

Jednym z najczęstszych problemów, które sprowadzają pacjenta do terapeuty lub lekarza jest ból barku. Bark to tak na prawdę kilka stawów stabilizowanych więzadłowo i obudowanych ścięgnami i mięśniami, dzięki którym posiada olbrzymią ruchomość.
Niestety, taka jest rzeczywistość, że w organizmie człowieka, stawy który mają bardzo dużo możliwości ruchowych są również bardzo mocno narażone na przeróżne dolegliwości.Dysfunkcja stożka rotatorów jest bardzo częstym źródłem bólu barku.

 

W skład barku wchodzą trzy kości: kość ramienna, łopatka i obojczyk. Ramię (głowa kości ramiennej) jest utrzymywane w panewce łopatki głównie dzięki mięśniom stożka rotatorów i ich ścięgnom: nadgrzebieniowy, podgrzebieniowy, obły mniejszy i podłopatkowy. Należy jeszcze wspomnieć o ważnej strukturze w przestrzeni pomiędzy kością ramienną a dachem utworzonym przez łopatkę i obojczyk. Jest to kaletka podbarkowa, poduszka maziowa, która zapewnia swobodny prześlizg struktur w przestrzeni podbarkowej.

 

Dolegliwości dzielą się na dwie grupy, związane z miejscem powstawania i strukturami, które są obciążone. Są to:

- Konflikt podbarkowy: kompresja ścięgien mięśni nadgrzebieniowego i dwugłowego ramienia i kaletki pod łukiem wyrostka barkowego łopatki. Fizjologiczna przestrzeń między głową kości ramiennej a dachem stawu wynosi 9-10 mm, krytyczna z kolei 6 mm.

- Konflikt kruczoramienny: kompresja w przestrzeni utworzonej przez guzek kości ramiennej i wyrostek kruczy łopatki struktur: mięśnia podłopatkowego i kaletki podkruczej. Fizjologiczna przestrzeń to 8,7 mm, krytyczna od 6,8mm.

 

Przyczyny powstawania powyższych konfliktów to między innymi:
- dysbalanse mięśniowe
- niestabilność
- wadliwa postawa
- sportowo lub zawodowo specyficzne, niefizjologiczne obciążenia
- anomalie anatomiczne
- zmiany wytwórcze (osteofity itp.)

 

W związku z mnogością struktur i możliwych przyczyn powstawania schorzenia, niezbędne jest bardzo wnikliwe zbadanie pacjenta i ocena obciążonych struktur, wiele informacji daje zdjęcie Rtg. Przydatne są testy ortopedyczne dla stawu barkowego, dzięki nim można rozpoznać źródło bólu. Ważna jest również ocena ustawienia łopatek i orientacja pacjenta w stosunku do pionu.

 

Po zbadaniu pacjenta i ustaleniu przyczyny można zabierać się do pracy: fundamenty terapii to uzyskanie prawidłowego ustawienia łopatki/łopatek, uruchomienie wyprzedzającej funkcji stożka rotatorów i poprawa wadliwej sylwetki zwłaszcza głowy, szyi i przejścia szyjno-piersiowego. Postępowanie fizjoterapeutyczne opiera się na likwidowaniu dolegliwości, dzięki skorzystaniu ze specyficznych technik przeciwbólowych i odciążeniu struktur odpowiedzialnych za powstanie dyskomfortu. Są to głównie techniki terapii manualnej takie jak rozluźnianie mieśniowo-powięziowe, mobilizacje i manipulacje stawowe.

 

Kolejnym etapem jest centrowanie głowy kości ramiennej w panewce czyli tam gdzie jej miejsce w warunkach fizjologicznych. Osiągane jest przez odpowiednią aktywację mięśni lokalnych, pracujących na krótkiej dzwigni, tak zwanej aktywnej torebki stawowej. Gdy wkroczymy w ten etap pozostaje już tylko uruchomić ramię w pełnym bezbolesnym zakresie, to jeden z ważniejszych momentów rehabilitacji ponieważ wykorzystujemy stabilność stawu, nakładając na to mobilność przy udziale mięśni globalnych. Tu bardzo przydatna jest wiedza z medycznego treningu ponieważ ten etap to głównie precyzyjne ćwiczenia fizyczne. Aby proces leczenia dobiegł końca trzeba dać organizmowi czas na regenerację, z reguły kilka tygodni wystarczy aby znaczaco poprawić komfort pacjenta, a kilka miesięcy to czas pełnego powrotu do zdrowia.

 

Jeśli masz dolegliwości związane z okolica ramienia, nie zwlekaj, w ekstremalnych przypadkach nieleczone problemy stożka rotatorów mogą się skończyć na stole operacyjnym i mogą wymagać artroskopowego łączenia zerwanych ścięgien.
Bądź dociekliwy, nie daj się zbyć rozpoznaniem na trzy litery (PHS), które w żaden sposób nie odzwierciedla problemu. Dzwoń i zapytaj czy będziemy w stanie Ci pomóc, gwarantuję, że będziemy.